İşte Kiremitçi’nin yazısı!...


Hatalar üniversitesi diploması


Hava feci sıcak. Aklımda İclâl’in geçen günkü “Yaz bitmiyor... Hatta yaz yaz bitmiyor...” dediği Murathanvari yazısı.

Onun Murathan Mungan sevip sevmediğini hatırlamıyorum: Demek ki çok zaman olmuş.
Ama bir başka dostum Ali Poyrazoğlu’nun sözünü hatırlıyorum: “Ben hatalarımın üniversitesinden mezunum.”
İclal’i görsem derim ki: “Bak biz de sonunda kendi hatalarımızın üniversitesinden mezun olduk.”
Bana kızdığında “günün birinde bir zamanlar evli olduğumuzu hatırlayacağız” demişti: “Ve bu bize çok saçma gelecek!”
Ve işte diplomalar cebimizde, saçma hatıralara tebessüm edebilecek haldeyiz.

***

Hayat, doğaçlama yapmak zorunda olduğumuz bir şarkı.
Elimize gitarı tutuşturup atmışlar bizi sahneye: “Şu duyduğun şarkıya bir yerden katıl ve çal!” demişler.
Elimizde ne nota var ne de akor... Prova yapma şansımız bile yok.
Yavuz Çetin değiliz ya, hatalar gırla gidiyor: Yanlış nota basıyor, ritim kaçırıyor, akor karıştırıyoruz.
Her hata yeni bir ders... Ta ki mezun olana kadar.

***

İclâl’le dört yıldır karşılaşmadık. Hayatımızın ilk otuz küsür yılında da karşılaşmamıştık.
Birbirimize bazen iki uzaylı gibi baktığımızı hatırlamak bile şimdi bir tebessüm.
İclal’in “yaz yaz bitmiyor” dediği yaz, o son ve kesin sonbahara doğru, sinsi sinsi ilerliyor çünkü.
Belki bir gün oturur çay içeriz.
Birbirimizin hayatındaki mutluluklara seviniriz. Hatalar üniversitesinin mezunlar gününde.